Jest takie porzekadło, że człowiek się uczy całe życie. I wydaje się, że to stwierdzenie dotyczy również tych, którzy opisują tylko i wyłącznie
Maksyma może słuszna, ale znalezione tu i ówdzie, mniej lub bardziej znane, dłuższe lub krótsze rozwinięcia tej sentencji, nie do końca opisują to, co mamy na myśli. Dlatego tworząc własne przysłowie:
Człowiek uczy się całe życie, jeśli tylko tego chce
wyjaśnimy pokrótce o co nam chodzi, na przykładzie, w którym wystąpią w głównych rolach, a jakże
i
To chyba oczywiste, a skąd się wzięły
Tego też nie trzeba chyba długo tłumaczyć, wszak od pewnego czasu opisujemy obsługę i pasażerów pewnego wesołego pociągu, przemierzającego, chciałoby się napisać, w przygodowej, podróżniczej konwencji, bezkresne przestrzenie
D i n o Z a t o r l a n d u
Po Panu Konduktorze z domu Troodon, a także niejakim Triceratopsie, przyszedł czas na
którego w najprostszy sposób można zidentyfikować po charakterystycznych, niezwykle szerokich skrzydłach.
I tu dochodzimy do wspomnianego na wstępie pozyskiwania wiedzy, czyli procesu uczenia się. Otóż okazuje się, że te żyjące od późnej jury do końca kredy, popularyzowane w kulturze masowej jako niezwykle drapieżne, przerażające swym okrucieństwem latające gady, nie są wcale
Po zapoznaniu się z systematyką prehistorycznych zwierząt, okazuje się, że
określa się jeden z dwóch podrzędów pterozaurów, żywiących się głównie rybami, o rozpiętości skrzydeł, według różnych źródeł, między 50 - 70 cm, a nie więcej niż ok. 2 metry.
A ten zły, będący jednocześnie największym latającym zwierzęciem w dziejach, to Quetzalcoatlus, który pojawił się na Ziemi, wraz ze swymi, liczącymi między 12 a 14 metrów skrzydłami, w okresie późnej kredy.
Po tej porcji "wróżenia" z kości, wracamy do rzeczywistości, którą dla nas są oczywiście
I tradycyjnie zapraszamy na kolejne strony naszej firmowej witryny internetowej, gdzie w kilku galeriach można oglądać
dinozaury w takiej postaci, jak:
do Zatorlandu można dojechać z Krakowa kierując się przez Skawinę drogą nr 44 w kierunku Śląska?